Á tíðum ferðum mínum um götur höfuðborgarsvæðisins verða oft á vegi mínum vel merktar bifreiðar á vegum ýmissa smáfyrirtækja sem ekki hefur einu sinni hvarflað að mér að væru til. Oft eru þetta sjálfstæðir iðnaðarmenn eða smáverktakar sem skýrt hafa fyrirtæki sín nöfnum sem hæfa eiga rekstri þeirra en segjast verður eins og er að eigendur þeirra ættu oftar en ekki að einbeita sér að þeim iðngreinum sem þeir hafa lært og láta frekar fagfólki eftir að finna nafn handa þeim við hæfi. Sum fyrirtæki fara reyndar svipaða leið og Skítasala Þórðar Árnasonar og halda þannig ákveðnu virðingastigi með því að láta nafn eiganda þeirra eða stofnenda rúmast innan nafns fyrirtækisins en afskaplega er misjafnt hvernig til tekst. Lögmannsstofa Magnúsar B. Brynjólfssonar eða Nathan & Olsen heildsala hljóma ákaflega virðulega og stílhreint en Skólphreinsun Ásgeir Jónssonar virkar ekki alveg jafn heillandi.

Í beinu framhaldi af því má reyndar geta þess að vinnufélagi minn hann Gamli heitir víst einnig Ásgeir Jónsson en er skólphreinsunarfyrirtækinu áðurnefnda þó með öllu óviðkomandi.

Byggingaverktakar eru áberandi kauðslegir í nafngiftum sínum en fyrirtækin Smiðstak ehf, Smiðsverk ehf og Smiðsafl ehf eru öll af ófrumlegri gerðinni. Rúmmeter ehf er líka slæmt sem og Steyputak ehf en líklega eru Aðalfagmenn ehf og Viðhaldstak ehf með þeim verri. Þá er Verktak ehf virkilega slæmt sem og Fagþak ehf. Þessi fyrirtæki eru öll til í raun og veru! Af öðrum iðngreinum má m.a. nefna rafverktakann Rafneisti ehf og blikksmiðjuna Augnablikk en úr bílaviðgerðageiranum má nefna Bílaverkstæðið Knastás, Dekkverk ehf og Dekk og smur ehf. Þá er til fyrirtæki sem nefnist Stigasalan og þarf víst ekki að velta því fyrir sér hvað þeir hafa til sölu.

Miðað við þessi fyrrnefndu dæmi þyrfti ekki að koma á óvart þó maður rækist einn daginn á bíla merktum fyrirtækjum sem nefndust til dæmis; Verkverk ehf, Fagfag ehf, Takverk ehf eða Taktak ehf. Í það minnsta er hér alla vega kominn vísir að gagnabanka fyrir ófrumlega smáverktaka...

En nóg af hallærislegum fyrirtækjanöfnum.
 
Tónlistarmyndbönd eru yfirleitt af hinu góða en stundum er gott að njóta þess að hlusta bara og horfa ekki. Hér er gott lag en afleitt myndband...

Stundum tekst mönnum þó það vel til húmorslega að maður getur ekki annað en glott lítillega og laumast til að bregða símanum laumulega á loft til myndatöku. Í síðustu viku settum við upp auglýsingar frá fjölmiðlarisanum ÍNN þar sem m.a. sjónvarpsstjórinn, Ingvi Hrafn sjálfur, skartaði sínu fegursta á frekar óskýrum skype stillum, eins og honum einum er lagið, en á einn auglýsingakassa okkar hafði einhverjum viðskiptavina Strætó þótt ástæða til að betrumbæta útlit kóngsins á látlausan en skemmtilegan hátt. Það var alla vega þess virði að taka mynd af auglýsingakassanum áður en ég þurrkaði listaverkið út. Líklega á þetta að vera Harry Potter með Hitler skegg.

Ég minni síðan fólk á það að á morgun er fimmtudagur...

Þá er maður aðeins farinn að huga að Letigarðspælingum sumarsins en Helgi & fjölskylda kíktu í fyrstu ferð ársins á óðalssetrið í síðustu viku og var um það bil allt eins og það átti að vera. Venju samkvæmt bíða okkar verkefnin í tonnatali og næstu vikur fara væntanlega í einhverja undirbúnings- og skipulagsvinnu en gera má ráð fyrir að fastar áætlunarferðir í sveitina verði hafnar um mánaðarmótin apríl/maí.

Fyrsta alvöru Letigarðsferðin síðasta vor var þann 18. apríl og það var tveimur vikum fyrr en verið hafði vorið þar á undan en þessar fyrstu ferðir ráðast algjörlega af því hvenær frost er farið það nægilega vel úr jörðu að hægt sé að keyra þangað án stórkostlegra náttúruspjalla. Að sama skapi ræðst það af tíðarfari og frostleysi móðurjarðarinnar hvenær gróður fer af stað eftir vetrardvala en hann var reyndar frekar snemma á ferðinni síðasta ár. Á því ekki von á að páskarnir, sem að þessu sinni hefjast 1. apríl, nýtist til stórfelldra aðgerða í þetta skiptið en þó er aldrei að vita. Hið íslenska vor virðist alltaf vera að færast framar í dagatalinu.

Dino Zoff varð heimsmeistari með Ítölum árið 1982, þá 40 ára og 133ja daga og miðað við þann aldur hefði ég vel getað verið að spila mánudaginn 6. desember síðastliðinn. Reyndar fara úrslitaleikir á HM sjaldan fram rétt fyrir jól en æfingaleikur á gervigrasvelli í 5 stiga frosti og snjó hefði vegið alveg jafn þungt. Roger Milla var 42ja ára og 39 daga þegar hann skoraði fyrir Kamerún gegn Rússum á HM í Bandaríkjunum 1994 en sjálfur verð ég ekki svo gamall fyrr en þann 6. september árið 2011! Hvað var ég eiginlega að hugsa?

Það er enn verið að reyna að draga mig með á Pollamótið á Akureyri í sumar, 12 árum eftir að ég lagði skóna á hilluna frægu en það er bara ekki í boði. Væri reyndar helvíti gaman að vera með en ég er orðinn gamall maður...

Blaðsíða 10316 í Þrúgum reiðinnar...